Σκόρπιες σκέψεις

Καλησπέρα. Κάποιοι από εσάς μπορεί να βαρεθήκατε με τα όσα διαδραματίστηκαν στο χθεσινό ποστ μέσω σχολίων, γι΄αυτό και σας ζητώ συγγνώμη. Η ιστορία αυτή, τουλάχιστον από πλευράς μου, έλαβε τέλος. 

Σκόρπιες σκέψεις.

Δυστυχώς οι φωτιές ξεκίνησαν για τα καλά και από ότι φαίνεται, κάποιοι βάλθηκαν να διαγράψουν οριστικά το πράσινο από την Αττική γη. Δεν μπορώ να καταλογίσω ευθύνες ΜΟΝΟ προς την πολιτεία. Θα τις καταλογίσω προς όλους. Η πολιτεία είναι αλήθεια ότι αδιαφορεί για την προστασία. Προετοιμασία μηδέν ενώ γνωρίζουν τι πρόκειται να γίνει. Εμείς οι πολίτες τι κάνουμε; Ερωτώ... Εάν οι "οικοπεδοφάγοι" ήξεραν ότι ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θα τολμούσε να "αγοράσει" γη εκεί που πριν ήταν δάσος, τι θα γινόταν; Αναρωτιέμαι πόσοι από αυτούς που φωνάζουν για την ολιγωρία της πολιτείας, θα σώπαιναν αν αύριο το πρωί έβρισκαν "νόμιμο οικοπεδάκι" πχ στην Πεντέλη... Δεν χρειάζεται να αναρωτηθώ για πολύ... Άρα, σε έναν μεγάλο βαθμό κάποιοι βολεύονται με την "ολιγωρία" της εκάστοτε πρασινο-γαλάζιας κυβέρνησης και αυτοί οι "κάποιοι", δεν είναι λίγοι.

Φυσικά και θα αρχίσει ένας νέος κύκλος "φαγωμάρας" σχετικά με τις ευθύνες κλπ. Θα βγουν ξανά οι "ειδικοί" της πολυθρόνας να κουνήσουν το δάκτυλο ενάντια στους φταίχτες, θα εκφράσουν τα μύρια όσα παράπονα, θα εκστομίσουν τις μύριες κατηγορίες... Ελλάς το μεγαλείο σου! Παίρνει φωτιά τώρα και απαιτούμε το αεροπλάνο να έχει έρθει μισή ώρα νωρίτερα! Το ότι θέλει κοντά στα 20-30 λεπτά μόνο για να απογειωθεί, δεν το σκέφτεται κανένας. Το ότι δεν μπορεί να κάνει ρίψεις με δυνατό άνεμο ή να κατέβει χαμηλά όταν από κάτω υπάρχουν πυλώνες με ρεύμα, δεν το σκέφτεται κανένας. Το ότι ένα πυροσβεστικό όχημα θέλει έναν Α χρόνο για να μεταβεί σε μια φωτιά και το γεγονός ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων πρέπει να βρει τρόπο να περάσει ανάμεσα από διάφορους που απλά σταμάτησαν στη μέση του δρόμου για να χαζέψουν, δεν το λέει κανένας.

Ο Έλληνας έχει αποδείξει πολλές φορές ότι το τελευταίο πράγμα που τον ενδιαφέρει είναι το "κοινό" καλό. Πάνω από όλα βάζει το ατομικό συμφέρον του, σε όλα τα επίπεδα. Παραδείγματα πολλά. 

Σε επίπεδο γειτονιάς: τοποθετεί ο δήμος ένα κάδο απορριμμάτων στο Χ σημείο. Τον παίρνει ο Ψ γείτονας γιατί τον ενοχλεί και τον τοποθετεί μπροστά στην πόρτα του παρακάτω γείτονα, αγνοώντας ότι εκεί (πχ) μπορεί να μην υπάρχει ειδική εσοχή. Φτάνει ο κάδος να μην είναι κοντά στο δικό του σπίτι! 

Σε επίπεδο δήμων: όλοι θέλουν τα δικά τους σκουπίδια να τα "γευτούν" οι υπόλοιποι δήμοι! Κατεβαίνουν στους δρόμους, φωνάζουν, κλείνουν την κυκλοφορία, δημιουργούν ένα απέραντο χάος... 

Σε προσωπικό επίπεδο: τρέχουν και γλύφουν υπουργούς και πολιτευτές (πχ) για μια θέση στο δημόσιο αγνοώντας ότι εκείνη τη στιγμή μπορεί να "κόψουν" τον δρόμο κάποιου άλλου που μπορεί να αξίζει την θέση περισσότερο. Σιγά μη μας νοιάξει ο άλλος...εμείς να κάνουμε την δουλειά μας! 

Στην καθημερινότητα: παρκάρει αγνοώντας ότι πολύ πιθανόν έχει κλείσει την είσοδο μιας οικίας, παρκάρει σε σημεία που υπάρχουν για άτομα με ειδικές ανάγκες, πετάει τα σκουπίδια του έξω από το αυτοκίνητο του, τρυπώνει στην ουρά για να περάσει πρώτος στην δημόσια υπηρεσία, πάντα του φταίνε οι άλλοι, γεμίζει τις ακτές με σκουπίδια και λίγο παρακάτω βρίζει τον δήμαρχο που δεν φροντίζει για την καθαριότητα της ακτής. Ο Έλληνας γενικά φωνάζει και καταγγέλλει αλλά μόλις του ζητήσεις να υπογράψει τα όσα ισχυρίζεται το βάζει στα πόδια... Αυτοί είμαστε και δυστυχώς μας αξίζουν τα όσα παθαίνουμε!  

Κλείνω με ένα μουσικό κομμάτι:  Creedence Clearwater Revival- Midnight Special